Orijinalini görmek için tıklayınız : Osmanlıdan 2. Dünya Savaşına Kadar Sancağın Müdafasına Katılmış Kahraman Sancaklılar!
Mehmed Şemsikadiç (1827-1887):
Plevlyla(Taşlıca) Müftüsü.
Ali-Paşa Şabanagiç (1828-1889):
Gusinye Kaymakamı.
Yusuf Mehonyiç (1870-1926):
Balkan savaşlarında görev almış Sancak Komutanı.
Açif(Akif)-efendi Haciahmetoviç ve babası Emin-aga (1887 -1945):
1. ve 2. Dünya savaşları sırasında Novi Pazar müdafa komutanı.
Hasan-aga Zvizdiç (1892-1980):
1. ve 2. Dünya savaşları sırasında Syenicadaki müdafa hareketinin lideri.
Bilal (1910-1987) ve Derviş (1907-1981) Dervişoviç kardeşler:
Balkan savaşlarında Osmanlı Ordusunda görev alıp Sancağın sınırlarını çetniklere karşı koruyan iki kahraman asker.
Cemail Koniçanin (1910 - 1944):
2. Dünya savaşın sırasında Tutin şehrinin müdafasında görev almış komutan.
Rıfat Burcoviç (1913-1942):
1. Dünya savaşında Biyelo Polye(Akova) şehrinde katıldığı 'Sancak Gençliği' hareketi sayesinde Sancağın her bölgesinde müdafa muharebelerine katılmış ve Sancak için canın feda eden ender insanlardan birisidir. Ayrıca Sancaklıların devamlı andıkları ve 'O yaşasaydı Sancak otonomi(özerklik) hakkını kaybetmezdi.' dedikleri bilinmektedir.
Çamil(Kamil) Hasanagiç (1917-1945):
2. Dünya savaşında Priboy ve Plevlyla svaunmasında liderlik yampış kahraman Sancaklılardan birisidir.
yusuf mehoniç biliyorum sırp boşko boşkoviçi vurdu senden ricam dervişler hakkında fazla bilgi varsa yazarmısın.hangi sülaleden
Kalic ben bu bilgileri boşnakça bi siteden edindim ve anladığım kadarıyla çevirdim. Buraya Dervişoviçler hakkında bilgiyi eklicem ama tamamı boşnakça umarım boşnakçan iyidir ve tam anlamıyla anlarsın ne yazdığını çünkü türkçeye çevirmeye kalksam biraz uzun sürer bikaç gün falan :D
Na dan proglasenja MNVS (Muslimanskog nacionalnog vijeca Sandzaka), gradjani Novog Pazara posmrtno su rehabilitovali komandanta odbrane ovog grada iz Drugog svijetskog rata - Acifa-efendiju Hadziahmetovica. U gradu se osjecala svecana atmosvera i Pazarci koji su preziveli Drugi svijetski rat evocirali su uspomene na dogadjaje vezane za ovog mudrog i hrabrog covjeka koji je sacuvao stanovnistvo ovog kraja od cetnka. Mladji narod je sa uzbudjenjem slusao price starijih ljudi koji 45 godina nisu smeli spomenuti ime covjeka kojeg su komunisti proglasili narodnim izdajnikom. Medjutim, sandzacki Muslimani su siti komunistickih lazi i prevara i ovaj potez MNVS-a oni su osjetili kao dugo ocekivanu potrebu. U svim tim pricama oko odbrane Novog Pazara i oko Acifa-efendije bila su nezaobilazna imena brace Dresevic. Ova dva brata, Biko i Deko Dresevic su uz Acif-efendiju, Sabana Poluzu, Dzemaila Konicanina bili najsvetljiviji likovi odbrane ovog grada. Braca Dresevic su rodjeni u selu Bobovik, stariji Deko 1907., a mladji Biko 1910. godine. Za njih je pazarska carsija cula u jesen 1940. kada su zbog tuce sa zandarima bili uhapseni i kada su, nakon kraceg vrijemena, pobjegli iz zatvora i odmetnuli se u komitu. Medjutim, nakon poziva Acifa-efendije, braca Dresevic se u maju 1941. vracaju u Pazar gdje su im Pazarci, kod Camil-aginog hana (na Vrh carsije) priredili topao docek. Rat su docekali kao 30-godisnjaci, ljudi u najvecoj fizickoj snazi. Dolaskom Nijemaca u Pazar, Biko postaje komandant Suc-policije i pod svojom komandom ima 120 vojnika koje je odlikovala cvrsta disciplina i velika efikasnost na terenu. Policija je formirana krajem 1943. Prije zauzimanja komandnih mjesta u njoj, braca Dresevic su se dokazali u odbrani Pazara i njegovoj deblokadi i kontranapadu kojeg su izvele zaduzene bosnjacko-albanske snage 16. i 17. novembra 1941. I dok su se Muslimani na jednoj strani borili da sacuvaju civilno stanovnistvo od cetnickog genocida, na drugoj strani poznati komunista Rifat Burdzevic sa svojim saradnicima pokusavaju formirati komunisticku celiju u ovom gradu. Sluteci da bi to moglo podvojiti i oslabiti muslimanski narod, Biko i Deko razbijaju komunisticku organizaciju, a njene pripadnike hapse. Medju Muslimanima novopazarsko-tutinskog kraja postoji jedan broj ljudi koji zamjeraju braci Dresevic da su bili cvrstorukasi i da su bili nemilosrdni u obracunu sa Muslimanima-komunistama. Zamjeraju im i zbog ubistva brace Hamzagic iz Tutina, koji su uzivali veliki ugled u ovom gradu. Drugi veliki podvig koji su braca Dresevic napravili bila je pobjeda koju su njihovi borci izvojevali protiv partizana na planini Jarut u oktobru 1944. godine. Biko i Deko su odrzali tijesnu vezu sa komandantima Muslimanske milicije u drugim dijelovima Sandzaka: sa Sulejmanom hodzom Pacarizom, Hasanom Zvizdicem, Dzemailom Konicaninom. Oni su Muslimani Pesterske visoravni i Limske doline, nosili su oruzije i municiju kako bi ih osposobili za borbu protiv srpsko-crnogorskih cetnika. Tako komanda sandzackih cetnickih odreda, koja se nalazila u Novoj Varosi, 16. aprila 1942. obavjestava Milana Nedica pod strogo poverljivom da "Muslimani u Sandzaku dobijaju oruzije iz Albanije i Novog Pazara". Krajem 1944. na vecini evropskih frontova Nijemci dozivljavaju poraze, a partizanske jedinice u Sandzaku pocinju izvoditi uspjesne ofanzivne akcije. Logicno je bilo ocekivati da ce i jedinice Muslimanske milicije dozivjeti raspad. Medjutim, Biko i Deko, kao i vecina komandanata sandzackih muslimanskih milicija pruzaju partizanima grcevit otpor. Zadnji organizovani otpor koji su pruzili partizanima bio je na planini Janut nedaleko od Tutina oktobra 1944. Pod uticajem propagande, ispred boraca sedme Crnogorske brigade bezalo je stanovnistvo Pesteri cija su sela opusela. Pester je krajem oktobra 1944. bila u rukama sedme Crnogorske brigade. U poslednjem ocajnickom pokusaju snage Muslimanske milicije i SS jedinice privremeno su potisnule partizane. Tim snagama su komandovali Biko Dresevic i Murat Lotinac. Oni su uspjeli da opkole borce Prvog bataljona sedme Crnogoske brigade u sumama Jaruta 3. oktobra 1944. Partizani nisu ocekivali napad. Ulogorili su se na proplanku sela Ramoseva. Tu su i zanocili, nesluteci da jake protivnicke snage zatvaraju obruc oko njih. Pred zoru je nastala opsta borba, cesto prsa u prsa, a najveci okrsaji su bili u selu Gurdijelju. U tim borbama - jedinice Bika Dresevica i Murata Lotinca su imale 65 mrtvih, a borci sedme Crnogorske brigade 15 mrtvih i 15 ranjenih. Prezivjeli ucesnici bitke na Jarutu, pripadnici Bikove milicije, tvrde da je broj mrtvih na partizanskoj strani bio neuporedljivo veci. Tako danas junak iz sela Melaje, inace ucesnik jarutske bitke, tvrdi da je on sa svojom grupom likvidirao nocu bez ispaljenog metka deset partizana, a da su u jutranim satima iznenadjeni i pospani partizani "padali ko snoplje". Pa ipak ni ova pobjeda na planini Jarut nije mogla spasiti Muslimansku miliciju od skore propasti. Partizani su nadirali sa svih strana nizuci pobjede sirom Srbije i Bosne. Dojucerasnji cetnici, videvsi da ce izgubiti rat, pridruzuju se partizanima. Imali su zajednicki cilj - neutralisati Muslimansku miliciju, a njene komandante, ako je moguce, zive pohvatati. U napadu na Novi Pazar 26. novembra 1944., ucestvuju sedma partizanska brigada, dva bataljona Ibarskog partizanskog odreda, deveta bugarska artiljerijska brigada i golijska partizanska ceta. Ove jedinice su prosle prema Novom Pazaru iz pravca grada Raske i Kosovske Mitrovice. Ostao je jedino slobodan izlaz ka selu Vidovo. Poslije zestokih okrsaja njemacki vojnici i pripadnici Muslimanske milicije poceli su da se povlace u pravcu sela Vidovo, Vojnice, Pozega, zatim obroncima planine Ninaje. Na ovom podruciju Biko i Deko su se jedno vrijme krili od partizanskih potjera (u blizini sela Bobovik nalaze se pecine poznate kao Vucije jame). Bracu Dresevic i jos dvojicu njihovih boraca krio je tri meseca i hranio Demir Kaljevic, jedan od bogatih ljudi tog kraja. Odatle se povlace Suhodolskom dolinom do Korita, da bi preko Kosova i Makedonije presli u Grcku. Braca Dresevic i ljudi koji su posli s njima, kretali su se nocu, a danju odmarali - kako bi izbjegli partizanske patrole. Uspjeli su da predju strme i opasne planine i pravcem Debar-Kicevo-Struga-Djevdjelija stignu u Grcku i dalje u Tursku, u Adapazar, grad na obali Crnog mora, u kojem zivi veliki broj Sandzaklija. U Adapazaru su Dresevici drzali kafe-cajdzinicu. Za njihove ratne podvige ubrzo se culo. Kao antikomunista, Biko se borio i u korejskom ratu (1950-1953), u kome su se Turska, SAD i snage Komonvelta borile u sastavu UN. Malo je poznato da je Biko, kao komandant Turskog odreda, uspio da sa svojim vojnicima prevede na Islam jedan broj Koreanaca. Biko se iz ovoga rata vratio kao junak s cinom kapetana. Na zahtev tadasnje komunisticke Jugoslavije da joj se braca Dresevic isporuce kao ratni zlocinci, turska Vlada je odgovorila negativno. Veliku pomoc u sprijecavanju deportacije brace Dresevic Jugoslaviji, pruzio je Hasan-aga Zvizdic, covjek koji je odbranio Sjenicu i Pestersku visoravan u proslom ratu. Jugoslovenska komunisticka Vlada ih je optuzivala da su odgovorni za mnoge zlocine koje su izvrsili na teritoriji novopazarsko-tutinskog kraja. Komunisti su pripadnike Muslimanske milicije ubijali i proganjali, dok su cetnike amnestirali i davali im cak visoke polozaje u novoj, posleratnoj komunistickoj vlasti. Biko i Deko su umrli u Adapazaru docekivsi duboku starost.
nerazumi boşnakski moj brat fotoraf çok eski bi tarih onu merak ettim kaliçler 10 kola ayrılır bunlardan biri dedoviçler yani dervişler 1912 de dededen toruna 15 dedoviç orda şehit oldu fotoraf çok eski öyle düşündüm.
Sayın kalic sen soyadını yanlış okudun herhaldi dedovic deyil dervisovic. O fotoraf Balkan Savası sırasında cekilmiş bir fotoraftır. Tam tarihi olarak bilmiyorum.
sancağın sınırı nereye kadardı bir fotorafta aynı resim crno gora deniyor balkan harbi 1912 fotaraf çanakkaleden eski dedoviç dervişoviç fark yok yer önemli kusurumu hoşgör
sancağın sınırı nereye kadardı bir fotorafta aynı resim crno gora deniyor balkan harbi 1912 fotaraf çanakkaleden eski dedoviç dervişoviç fark yok yer önemli kusurumu hoşgör
Rica ederim ben soyadını yanlış okuduğunu zannederek uyarmak istedim. Sancağın sınırı demişsin sana iki harita göstermek istiyorum birincisi sancağın 1878 berlin kongresinden sonra çizlmiş son sınırlarını gösteriyo ikinci harita ise Osmanlının birinci dünya savaşı sonunda balkanlardaki topraklarının son halini gösteriyo. Haritada Osmanlı toprakları kırmızı renk ile belirtilmiş ve bu toprakların balkanlarda kalan en uç noktası Sancak sen de bunu farkedeceksin yeşil olan bölge sırbistan siyah olan bölge de karadağ.
sancağın bittigi yer kolaşın dimi. sana teşekür ederim hep yusuf mehoniçi merak ederdim izmirde eski boşnaklar onu çok konuşur.hikayesini var biliyordum ama tam ögreneyim sizle paylaşçam bir boşnak kız olayından dolayı boşko boşkoviçi vurdu.
sancağın bittigi yer kolaşın dimi. sana teşekür ederim hep yusuf mehoniçi merak ederdim izmirde eski boşnaklar onu çok konuşur.hikayesini var biliyordum ama tam ögreneyim sizle paylaşçam bir boşnak kız olayından dolayı boşko boşkoviçi vurdu.
Sancağın bittiği yer derken yani o batı tarafında kalan uç kısımda Plevlja(Plevlya) şehri bulunuyo ve Bosnanın güneydoğu sınırında Gorazde(Gorajde) şehri ile komşu. Yusuf Mehonyiç hakkında benim tam olarak bilgim yok o hikayeyi anlatırsan gerçekten sevinirim. Ayrıca bu konuya gösterdiğin ilgiden dolayı seni kutluyorum. Bu konuyu açarken forumdaki arkadaşların Sancak için canını bile feda etmiş insanları tanımasını istedim umarım öteki arkadaşlar da bu konuya dahil olur ve belki bu Kahraman Sancaklılar hakkında bilgisi olan arkadaşlar çıkar ve bizimle paylaşırlar bildiklerini.
Selam...!
Yusuf Mehoniç , baba tarafımdan akrabamızmış.. zaten baba tarafım mehoniç ( Mehonjic..) , bununla ilgili daha önce foruma..yazmıştım..uzun süredir foruma yazamadığım için post hala duruyormu bilmiyorum..!
Resimlerin altına Türkçe çeviriyi yapan Hadziç , Arkadaşımızada Helal olsun derim..:)
Sayın Forum üyeleri ve kurtanoviç, hazır gündemde coppy paste tartışması varken, PREMENKOV arkadaşımızın bu alıntısı kültürümüz için, yayarlı bir çalışma.bu tip copy pastelere kesinlikle karşı değilim. bu çalışma diğer arkadaşlara örnek olsun diye bu yazının altına yazdım...ilk kez yazıyorum..paylaşım için için teşekkür ederim Premenkov..
Sayın Muzo bir kere daha beni çok güldürdünüz Allah da sizi güldürsün :) :) Böyle ince taşlamalarınız inatla devam ettiği sürece, forumumuzun daha düzeyli bir hal alacağına şüphem yok. Umarım bu tip taşlamalarınızın muhattapları içindeki inceliği anlarlar. Aynen devam diyorum...
yusuf mehoniç biliyorum sırp boşko boşkoviçi vurdu senden ricam dervişler hakkında fazla bilgi varsa yazarmısın.hangi sülaleden
Biko ve Deko DREŞEVİÇ lerden DELİMEDZE yakınındaki " glogovig" lidirler.Annemin komşu köyünden olduğundan onları çok iyi tanıyor ve bizlere hep onların maceralarını anlatmıştır.
Biko ve Deko kendi arkadaşlarıyla partizanlarla ve çetniklerle savaşmışlar,müslüman köylerini korumuşlar hep ormanlarda ve dağlarda mevzilenmişler.Biko ve Deko birçok sırbı öldürmüşler,müslüman köylerinde bulunan sırpları sürmüşler.o zaman her yerde aranıyorlarmış ve onlar gerilla tipi mücadele veriyormuş.Sırplar onları savaş suçlusu ilanetmişler ve her yerde arıyorlar,Glogovig'de halka yerlerini söylemeleri için halka çeşitli işkence ve baskılar uygulamışlar.
Annemin amcasıda (rahmetli Abid TRTİCA)da onlarla birlikte yayan olarak,gündüzleri dinlenerek geceleri yol katederek kosova,yunanistan üzerinden Türkiyeye gelmişler.3 yıl kadar sürmüş bu yolculuk,Adapazarına yerleşmişler.
Bitko Türk ordusunda subay olarak görev yapmışve hatta Kore savaşına katılmış ve türkiyeye sağ dönmüş ,yüzbaşı rütbesi almış.
Adapazarından olan üyelerimiz daha iyi bilgi verebilirler sanırım...
saygılar...
beyler bunlar anlatmakla anlaşılmaz yaşamak lazım
Selam...!
Yusuf Mehoniç , baba tarafımdan akrabamızmış.. zaten baba tarafım mehoniç ( Mehonjic..) , bununla ilgili daha önce foruma..yazmıştım..uzun süredir foruma yazamadığım için post hala duruyormu bilmiyorum..!
Resimlerin altına Türkçe çeviriyi yapan Hadziç , Arkadaşımızada Helal olsun derim..:)
YUSUF MEHONİÇ FEYZO KALİÇ İN TORUNU RUVA İLE EVLİYDİ. SIRP BOŞKO BOŞKOVİÇ ZENGİN BİR ÇİFTLİK SAYBİ BOŞNAĞIN KIZINI BEYENİYOR VE İSTİYOR BABA KIZINI BİR ĞAVURA VERMEK İSTEMİYOR İNATLAŞMA OLUYOR BABA ÇARESİZ O ZAMAN MÜSLÜMANLARIN EN ZAYIF OLDUĞU DÖNEM BABA YUSUF MEHONİÇE GİDİYOR YUSUF, BOŞKOVİÇİ ÖLDÜRMEK KOLAY FAKAT SONRA BOŞNAKLARI MAF EDER SIRPLAR DİYOR. BABA BEY ZENGİN ISRAR EDİYOR VE BOŞKOVİÇ ÖLDÜRÜLÜYOR.YUSUF MEHONİÇ TÜRKİYEYE GELİYOR BURDADA BAŞI BİRAZ DERDE GİRİYOR İSTANBULDAN SANCAK A GİDİYOR ÇATIŞMALARDA ŞEHİT OLUYOR ALLAH RAHMET EYLESİN.
not olarak basketbolcu hüseyin beşok un dedesinin dedesidr
yukarıda resmi görülen ve almış oldugu takdirnamesi bulunan kahramanlar abdülhamit hanın askerleridir abdülhamit han osmanlının çökmesini 33 yıl geciktirmiştir ve mustafa kemal atatürke kavuşmamızı sağlamıştır allah hepsinden razı olsun
vay beah ilginç hikayeler ve resimler, bunlarıda gördük öğrendik iyi oldu.
Beşoklar izmirde epeyce bilinirler
sevgili kardeşim ben sancak göçmeni bir ailenin torunuyum.Yusuf mahoniç babannem tarafından akrabamdır.Hatta o kullandığın resim aile büyüklerimde orjinal haliyle bulunmakta.Yusuf mahoniç hakkında bi kitap yazma fikrim var ve 1aya yakındır araştırıyorum.Sevgili arkadaşlar Yusuf mahoniç hakkında bildiklerinizi benimle paylaşırsanız sevinirim.
sevgili kardeşim ben sancak göçmeni bir ailenin torunuyum.Yusuf mahoniç babannem tarafından akrabamdır.Hatta o kullandığın resim aile büyüklerimde orjinal haliyle bulunmakta.Yusuf mahoniç hakkında bi kitap yazma fikrim var ve 1aya yakındır araştırıyorum.Sevgili arkadaşlar Yusuf mahoniç hakkında bildiklerinizi benimle paylaşırsanız sevinirim.
Dostum özel mesaj yazılamıyor sana senin ayarlar kapalı .... yazmayı denedim ama.
sevgili kardeşim ayarlar nasıl yapılıyor bilmiyorum wwed@mynet.com email adresim buministemi@msn.com msn adresim kaydetip bağlantıya geçersek çok sevinirim şimdiden teşekkürler
kali? podborovats
12-06-08, 00:19
evet, drina nın dediği gibi, hüseyin beşok un dedesinin ve meşhur boşnak vehbinin dedeleri oluyor feyzaga fekoviç kaliç.
o zamanlarda tara nehri hudutmuş ve devletin olmadığı zamanlarda ve topraklarda bu iki kişi kahramanca çarpışmış ve müslümanları korumuştur. feyzo fekoviçin 500 silahlı askeri varmış. bu ikisi iyi arkadaş, silah arkadaşıymış ve dedemin aktardığı, feyzonun hoca guşmire ettiği bi söz şöyleymiş: "hoca, puhçimi yadaga gacemu". ben boşnakça bimiyorum ama "sal beni ben ateş edeyim bu keçiye" şeklinde çevirdi dedem. bu keçi çok müslüman öldürmüş...
bunlarınn koruduğu topraklara yani taradan öteye karadağ hükümeti yalnız vergi zamanı ve mektup dağıtmak için girebiliyormuş. çar nikola bu feyzagayı çok merak ediyomuş. onu ufak tefek görünce biraz şaşırmış. böyle bir kahramanı iri yarı , dev gibi düşünüyormuş :) sonra sultan abdülhamide haber salmış ki; "senin akovada kahramanca çarpışan bir askerin var. sen onunla gurur duy, onu ödüllendir". bunun üzerine yukardaki belgeler-takdirler gönderiliyor.
dedemin anlattıkları üzerine bu belgeleri ve feyzaganın resmini bulmak hoş oldu. drina arkadaşımıza teşekkürler, aramızda olmasa da. (belki başka bir nikle aramızdadır)
bu arada, bu belgelerde latince yazılanları, boşnakça bilen bir arkadaş çevirirse çok hayra geçer.
[/URL]
(http://img221.imageshack.us/my.php?image=resim004fi7tn6.jpg)
http://76.162.128.52/forum/showpost.php?p=129035&postcount=16 (http://img221.imageshack.us/my.php?image=resim006fc9hd2.jpg)
[url]http://76.162.128.52/forum/showpost.php?p=129055&postcount=17
http://76.162.128.52/forum/showpost.php?p=129114&postcount=18
1.en basta yazılan ''orjinal istek sultan abdulhamidin cesurluklarından dolayı kaljic ve gusmir'in yorumlanması ve cesaretlerinin gösterilmesi yahut kayıt yahut onaylanması manasında
2.Türk ordusunun sancakta bulunan tümen komutanlıgının sultandan istegi fejzafa kaljic ve hodza gusmir ' datlu ' savası 1877 tarinde gösterilen kahramanlık ve cesareti belirterek onaylaması
kolasin kahramanı feyzaga
5 haziran 1877 karadag- stozer de bir baska söylenen (dadu) da bu yapılmıs olan eylemde düsmanı sandzak sınırlarının derinlerine sürmüs oldugundan sultan tarafından cesaretlendirilmistir
Bu Türk dökümanı bijele poljede korunmaktadır Türk subaylarının izin vermis oldugu hodzi gusmirin burda parlemento organize etmesine ve tara nehrine yakın sabah aksam savastıgı karadaglılarla kolasin sınırları icinde yer alan yerde bulunmasına müsade eden belge
avusturyalıların osmanlı bölgesini bosna ve herseki ilhakı bir gecede gerceklesmistir bir gecece 1500 kmlik alan avusturya-macaristan imparatorluguna bırakılmıstır ama sandzak hala osmanlının elindeydi büyük kayıp bir gecede bunların bırakılması hala insanlar osmanlıyız diye bilirken
neyse mekanları cennet olsun bu kahraman büyüklerimizin
Cemail Koniçanin (1910 - 1944):
2. Dünya savaşın sırasında Tutin şehrinin müdafasında görev almış komutan.
Babaannemin kardeşi Cemail Koniçanin
jugoslavenska
29-11-08, 23:22
sayın Hadziç Plevlja'da zekanoviçler hakkında bir bilgi varmı_?
beni aydınlatırsanız sevinirim..sevgilerimle...
Sayin hadziç elinizdeki önemli tarihi bilgilerin kaynağini öğrenmek isterimbenim dedelerimde beraneden cikoticlerden dedeleriminde benzer kahramanliklari olmuş ancak elimde yeterli kaynak yok. Bende yüksek lisansta bosna hersek üzerine araştirmalar yaptim. Tarihçi olmam sebebiyle kaynaklara ulaşmamda yardimci olursaniz sevinirim. Hvala
Sayin hadziç elinizdeki önemli tarihi bilgilerin kaynağini öğrenmek isterimbenim dedelerimde beraneden cikoticlerden dedeleriminde benzer kahramanliklari olmuş ancak elimde yeterli kaynak yok. Bende yüksek lisansta bosna hersek üzerine araştirmalar yaptim. Tarihçi olmam sebebiyle kaynaklara ulaşmamda yardimci olursaniz sevinirim. Hvala
Sn aslan Bpşnakça itap var "Sİnovi Sancak" orada bütün hikayeler anlatılıyor- Ayrıca hayri Kolaşinlinin yazdığı Muhacirlerin izinde adlı Kitap tarih ev sülaleler hakkında bilgi veriyor çok slm ( sinovi sancak genişletilmiş baskısı İstanbul derneklerde var diye duydum )
Sn aslan Bpşnakça itap var "Sİnovi Sancak" orada bütün hikayeler anlatılıyor- Ayrıca hayri Kolaşinlinin yazdığı Muhacirlerin izinde adlı Kitap tarih ev sülaleler hakkında bilgi veriyor çok slm ( sinovi sancak genişletilmiş baskısı İstanbul derneklerde var diye duydum )
hvala dostum bende bu kaynaklara ulaşmaya çalışacağım. inşallah daha fazla kaynak paylaşabiliriz. Saygılar
mustangmert
18-05-09, 22:01
HasanAga Zvizdic babamın amcası olur. Allah rahmet eylesin. Tüm kahramanlara...
Forumu canlı tutanlara teşekkrler
Feyzaga Kaliç ve yanındakiler 5 haziran 1877 de Stoyer (catlo) daki savaşta büyük bir başarı kazanmışlar ve Sultan Abdülhamit tarafından ferman ile maddi manevi ödüllendirilip kutlanmışlardır.
Kaliçler, Stojer Çarpışmasında Karadağlıları eşi görülmemiş bir yenilgiye uğratmışlardır. ‘’Bijole Pole’’ adlı monografinin 139. sayfasında, bu tarihi gerçeğe hicap ve utanç duyularak değiniliyor. Gerçekten de Karadağ tarihçileri bütün Boşn...ak askeri kayıtları karşısında her zaman bilinçli bir özensizlikle davranmış ve söz konusu başarıları halkın belleğinden silmeye çalışmışlardır. Aynı şekil Stojer Çarpışmasında kazanılan Boşnak zaferi de Karadağ tarihçileri tarafından sürekli olarak atlanmış ve göz ardı edilmiştir.
* Dr. Vuyadin Rudiç i gruppa autora.Monografiya “Bijelo Pole”, str.139, Beograd, 1987
Birinci Balkan Savaşının bitiminden ve Sancak’ın işgalinden sonra, Kaliç sülalesinin Donji Kolaşın’da belirleyici rolü sona erer. Tarihçi Mustafa Memiç kendi kitabında bu konuda şunları yazmaktadır;
“1912 yılının Ekim ayında Karadağ Birlikle...ri Donji Kolaşın’ı da ele geçirince,Fejzaga Kaliç’in komutasında Boşnakların yiğit mücadelesinin intikamını almak adına, Kaliç’lere ait 40 kuleyi yıktılar. ”
Sırbistan ve Karadağ 1876 yılında Venedik’te yapılan gizli toplantıda Sancak’ın iki ayrı çıkar bölgesine bölünmesi konusunda anlaştıkları zaman, aynı zamanda Bijelo Polje – Stojer – Ljubişnaja hattı boyunca Piva ve Tara ırmaklarının birleştiği noktaya kadar uzanan sınır çizgisi konusunda da görüş birliğine varmışlardı. Bu sınır çizgisinin kuzeyinde kalan topraklar Sıbistan’a, güneyinde kalan topraklar ise Karadağ’a verilecekti.
Karadağ Kralı Nikola’nın planı, Sancak’ın sınır bölgelerini, burada yaşayan Müslüman Boşnak nüfustan arındırmayı öngörüyordu. Bu plan kapsamında vurulacak ilk hedef, Kolaşın iliydi, daha doğrusu Donji Kolaşın (Aşağı Kolaşın) bölgesiydi. Donji Kolaşın’ı ise en güçlü ve en kalabalık Boşnak sülaleleri Kaliç’ler, Mitsani’ler, Hasanbegoviç’ler ve Muşoviç’ler savunuyordu. Bijole Polje’den Ago-Beg Hasanbegoviç ve Hoca Mehmet Guşmiroviç yukarıda sözü geçen Boşnak sülalelerinin her zaman yardımına koşmuşlardır. Karadağlıların en acımasız düşmanları Kaliçlerdi.
Bu sülalenin başında Fejzaga Kaliç vardı. Cesareti ve yiğitliği ile Fejzaga Kaliçden sonra Kardeşi Suljaga Kaliç geliyordu. Bu iki kardeşe babaları Feko’dan geldikleri için Feković’ler de denirdi.
Fejzaga Kaliç’e ilişkin en kapsamlı bilgi ve materyali, 1998 yılında İsveç’te sürgündeyken ölen ve Sarayevo’da toprağa verilen Hakijja Avdiç vermiştir. Hakijja Avdiç . ‘’Genotsid nad Muslimanima u Donjem Kolaşinu ‘’ adlı son kitabında, 19.yy‘ın sonunda ve 20.yy’ın başında Niksiç, Kolaşın ve Donji Kolaşın’lı Boşnak sülalelerinin kahramanca direnişini ve Sancak’ın batı sınırının Karadağlılara karşı nasıl savunulduğunu da aktarıyor.
Rahmetli Hakija Avdiç Stojer Çarpışması ile ilgili tarihi gerçeği temelli bir biçimde araştırmış ve kağıda aktarmıştır.
" Kaliç sülalesi, öteki Kolaşın sülaleleri ile birlikte ve bijelo Pole’den Guşmir Hoca’nın (Hoca Mehmed Guşmiroviç) desteğinde Kolaşın, Kolaşınska Polya ve Vraneş çevresinde Karadağlılarla sayısız kereler çarpışmış ve savaşmışlardır. Karadağlılar kendi topraklarını genişletmk ve bu bölgeleri ele geçirmek istiyorlardı. Bu çarpışmaların en büyüğü Stojer’de veya halk arasındaki adı ile Datlu’da cereyan etmiştir. Bu çarpışma farklı farklı yorumlanmaktadır, Karadağ kayıtlarında farklı yorumlanmaktadır, diğer yandan Stojer çarpışmasına bizzat katılan yaşlı kaliç’lerin ifadesine göre hazırlanan ve gerçeği yansıtan diğer kaynaklarda başka türlü yorumlanmaktadır. O çarpışmada Kaliç’ler, 16 veya 24 kişi (farklı rakamlar konuşuluyor) oldukları halde üç Karadağ taburunu dize getirmişlerdir. "
Malesef bu çarpışmada yalnız bir kişi, Feyzaganın kardeşinin çocuğu benim büyük dedem Murat Fekoviç şehit düşmüştür. Allah rahmet eylesin.
vBulletin v4.0.0, Copyright ©2000-2012, Jelsoft Enterprises Ltd.